Οι σχέσεις.

Η επικοινωνία μεταξύ μας εξαρτάται από πολλές συνιστώσες της ανθρώπινης συμπεριφορά και οι δυσκολότερες απ’ αυτές είναι οι προσωπικές σχέσεις. Προσωπικές σχέσεις έχουμε σε πολλά επίπεδα. Σχέσεις μεταξύ πατέρα συζύγου παιδιών και το αντίστροφο, αυτές οι σχέσεις διαμορφώνουν την οικογένεια. Είναι οι πιο δυνατές σχέσεις στον κόσμο και προσβάλλονται ίσως σπάνια, από μεγάλη καριέρα, από υψηλά ιστάμενα πολιτικά αξιώματα, από διοίκηση μεγάλων επιχειρήσεων κλπ. Σχέσεις φιλικές, σχέσεις οικογενειακές (ξαδέλφια ανίψια θείοι) εργασιακές. Έχουμε και τις αναγκαστικές σχέσεις που δεν τις διαλέξαμε, όπως να γεννηθούμε σε αυτόν τον κόσμο και οι γονείς μας να μας έκαναν στην τύχη ή να γεννηθούμε στην ειδωλολατρία και να μας φωτίσει ο Θεός να δούμε την αλήθεια. Οι σχέσεις που αναγκάζουν όλες αυτές τις κοπέλες που απάγονται και πηγαίνουν στην εκμετάλλευση της πορνείας. Οι σχέσεις που είναι εθιστικές ή από ναρκωτικά, ή αλκοολικές, ή ζηλόφθονες και στις μέρες μας οι διαδικτυακές σχέσεις που διέπονται από ωραιοπάθεια και φτάνουν στην επιλεκτική και ακριβή πορνεία. Αλλά ας μιλήσουμε για τον κοινό παράγοντα όλων αυτών των σχέσεων που είναι η οικογένεια και ειδικά η σχέση των γονιών που διαμορφώνει τα παιδιά που γίνονται καλοί υπηρέτες της αλήθειας, της δικαιοσύνης, της λογικής. Γίνονται ήρωες, φιλότιμοι εργάτες της αλληλέγγυας προσφοράς. Γίνονται όμως και δυνάστες, καταπιεστές, τύραννοι, εγκληματίες, προαγωγοί, εγκληματίες πολέμου κλπ.

 Οι σχέσεις ξεκινούν σχεδόν πάντα με καλούς οιωνούς ειδικά η σχέση των δύο φύλων. Μετά την αρχική γνωριμία αρχίζει να πλέκεται η αναγκαιότητα συνύπαρξης που σιγά σιγά γίνεται καθημερινή, με αποτέλεσμα την συμβίωση με ότι αυτό συνεπάγεται. Κάποιοι άνδρες είναι ξεκάθαροι, θέλουν τον γάμο και δη τον ευλογημένο από τον Θεό όπως το παραλάβαμε από τους γονείς και προπάτορες μας. Μοιραία αν η κοπέλα που έχει, συμφωνεί, τότε γίνεται το μυστήριο αν όχι τότε μετά από κάποιο διάστημα έρχεται ο χωρισμός και πάμε γι’ άλλα. Στις σχέσεις αυτές που μπαίνουμε, δεν γνωρίζουμε (γιατί δεν μας έμαθαν γιατί ούτε αυτοί ήξεραν) τους στοιχειώδεις κανόνες συμπεριφοράς. Διάκριση αντί για αδιακρισία, αγάπη με όρια αντί για αγάπη χωρίς όρια που κουράζει, ευγένεια αντί για αγένεια, σεβασμός στο πρόσωπο του συντρόφου αντί για ισοπέδωση των στοιχειωδών κανόνων συμπεριφοράς και γενικά ασεβή χαρακτηριστικά που μειώνουν και θίγουν την αξιοπρέπεια και συνολικά την προσωπικότητα του συντρόφου.

Ένας σπουδαίος παράγων που έρχεται μετά από χρόνια αυτών των συμπεριφορών είναι η λήθη. Ξεχνούμε την αρχική έλξη που έγινε αγάπη και μας οδήγησε στην συμβίωση και μετά την συνήθεια και την οίηση, νιώθουμε ότι ήμαστε κάποιοι φίλοι που αποφασίσαμε να ζήσουμε μαζί όπως οι συμφοιτητές και στην πορεία έχασαν τη φιλία τους.

Εδώ λοιπόν για να βγάλουμε εις πέρας την συμβίωση μιας ζωής πρέπει να σπουδάσουμε την σχέση των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδος. Από αυτά που γνωρίζουμε μέσα από την ιδία αποκάλυψη γιατί βάση του πρώτου κανόνος της δογματικής θεολογίας ο Θεός δεν γνωρίζεται αλλά αυτόαποκαλύπτεται μέσω της προσευχής. Αυτή η αιώνια σχέση είναι Ένας τρισυπόστατος Θεός ομοούσιος αδιαίρετος και αχώριστος, δηλαδή τρία πρόσωπα όμως ένας Θεός. Δεν διαφωνούν ποτέ και το κάθε ένα πρόσωπο έχει το δικό του ΄΄διακόνημα΄΄ όπως λέμε στην μοναχική διάλεκτο. Δεν διαφωνούν γιατί δεν έχουν το κάθε πρόσωπο το θέλημα του αλλά το κοινό θέλημα και είναι η άκρα ταπείνωσις. Λέει ο Υιός Θεός Λόγος την ώρα του πάθους, πατέρα αν γίνεται να μην γευτώ αυτό το ποτήρι και μετά συνεχίζει, ας γίνει το θέλημα σου. Δεν δίστασε μπροστά στον πόνο ο Θεός λόγος αλλά η ανθρώπινη φύση του που έχει δικιά της θέληση και αυτή θα υποφέρει, γιατί η Θεότης είναι απαθής. Ο Θεός Πατήρ δημιούργησε τον κόσμο ορατό και αόρατο ο Θεός λόγος είπε και εγένετο το μεγάλο μπάμ  και το Άγιον Πνεύμα ΄΄περιφέρετο΄΄και του έδωσε ζωή.

Υπάρχουν κάποια συστατικά που δημιουργούν το χάσμα, το ρήγμα στη σχέση που δύσκολα επουλώνεται και τα κυριότερα είναι η αδιακρισία και οι κουβέντες επηρεασμού των άλλων γονέων, φίλων και λογισμών του αντίδικου.

Μετά την οίηση, την συνήθεια και αφού έχουμε δει τα πάντα στον άλλον αρχίζει η αδιακρισία. Η αδιακρισία φέρνει μαζί της τον έλεγχο που αρχίζει και πνίγει την ελευθερία και ενεργοποιεί τον εγωισμό θίγοντας την προσωπικότητα με αποτέλεσμα ο σύντροφος να απομονώνεται στον εσωτερικό του κόσμο και ή να παθαίνει κατάθλιψη ή το ρίχνει έξω και σιγά σιγά, απομακρύνεται από την συζυγία πέφτοντας μοιραία σε κάποια άλλη αγκαλιά που βρίσκει το δίκιο της; Βρίσκει παρηγοριά; Βρίσκει νέα ερωτική ώθηση;

Πρέπει να τονίσω ότι στην αδιάκριτη συμπεριφορά μας δεν είναι όλα άσχημα. Πολλά πράγματα προσφέρουμε στον άλλον τουλάχιστον στην αρχή πριν κουραστούμε, ενδιαφερόμαστε και τον προσέχουμε αδιαφορώντας για τους πόρους που χρειαζόμαστε. Να μην κουραστεί να μην κρυώσει να μην πεινάσει να μην τα κάνει όλα μόνος του. Αυτά βοηθούν ναι μεν αλλά καταπιέζουν τον σύντροφο και του στερούν την δυνατότητα της ελεύθερης επιλογής, να διαλέξει την κούραση του, να πεινάσει, όχι γιατί δεν θέλει να φάει το φαΐ που έφτιαξες αλλά ήθελε κάτι άλλο (φτιάξε ρε Γεθσημανή κάνα όσπριο) που ίσως φτιάξει μόνος του, να μην προσέξει με αποτέλεσμα να αρρωστήσει. Στο ίδιο μοτίβο είναι και το ότι δεν ακούμε αυτά που λέει. Δεν θέλω να μαγειρέψεις φασολάδα αύριο αλλά θέλω κάτι πρόχειρο ή να φάμε έξω, του αλλάζεις διαρκώς τα πράγματα του και δεν τα ξαναβάζεις στο ίδιο μέρος και ψάχνει να βρει το σφυρί ή έβαλε μια φορά πλυντήριο και δεν ξέρει που άφησε την μεζούρα, πιθανόν να είναι στον πάγκο εργαλείων κλπ. Επιμένουμε σ’ αυτό που θέλουμε για τον άλλον ενώ ο ίδιος δεν το θέλει, όπως η μητέρα μου που έφτιαχνε συνέχεια μπάμιες που δεν έτρωγα ποτέ ούτε και τα αδέλφια μου τις ποθούσαν, επιμένοντας (φάε παιδάκι μου)πως είναι καλές!

Οι άλλοι, οι δικοί μας.

Τα συμπεθέρια κάνουν το μεγαλύτερο κακό. Ο κυριότερος λόγος είναι ότι δεν συμφωνούν με το παιδί τους στην επιλογή του προσώπου γιατί δεν τον θεωρούν αντάξιο του. Αυτό δεν το ξεχνούν συνήθως ποτέ και αλλοίμονο σου αν στην πορεία τους πεις κάποιο παράπονο, αμέσως το φαρμάκι, δεν στάλεγα εγώ να μην τον πάρεις; Δεν καταλαβαίνουν λόγω του πάθους τους (που δημιουργεί η ιδιοτελής αγάπη) ότι έτσι υποδαυλίζουν την συνοχή της σχέσης και αντίθετα, θα μπορούσε με την υποστήριξη τους να συμβάλει στο μόνιασμα αλλά ντιπ. Άλλοι λένε άσε το παιδί θα το μεγαλώσω εγώ και μόλις χωρίσουν αρχίζουν τα αντίποινα. ΄λόγια εναντίον του συζύγου που βοήθησαν να φύγει για να πληγώσουν και τα παιδιά που ΄΄τόσο αγαπάνε΄΄ που να μην έσωνε να τα κάνει. Βλαστήμιες μεγίστου μεγαλείου από τους γονείς!

Οι φίλοι

που όταν τους γνωρίζουμε, έχουμε δημιουργήσει τα περισσότερα στοιχεία του τρόπου ζωής από το σπίτι μας αλλά μετά αρχίζει το πριόνισμα. Πριονίζουν τον μπαμπά μας τη μαμά μας τα αδέλφια μας τα φαγητά που τρώμε τις συνήθειες μας τις ώρες που διαβάζουμε ή κοιμόμαστε τί μουσική ακούμε. Όλα θέλουν να μας τα αλλάξουν και να τα φτιάξουν με την όρεξη τους. Έχουμε έναν βαθμό αθωότητας που αρχίζει να θολώνει, αρχίζουμε το κάπνισμα, τις αντιλογίες, τα ξενύχτια, τα πάρτη με παρέες που δεν έχουμε ξαναδεί. Ακόμη δεν έχασες την παρθενιά σου; Ακόμη δεν πήγες με γυναίκα; Έχω έναν φίλο που σε θέλει και τέτοια. Μας ποτίζουν με τις ακαθαρσίες των παθών που οι ίδιοι έχουν και πληθαίνουμε τον ρύπο της καρδιάς μας. Από ποια ηλικία είπατε; 14; 13; Σε λίγα χρόνια με την αδιαφορία μας θα κατέβει στα 8. Έχουν περίοδο από τα εφηβικά τους χρόνια, αρχίζουν ολοκληρωμένες σχέσεις και παντρεύονται στα 40-50 και όσο πάει ανεβαίνει. Τα παπούδια θέλουν να κάνουν παιδιά ενώ θα έπρεπε να έχουν εγγόνια. Οι περισσότεροι γονείς έχουν άσπρα μαλλιά αλλά δεν φαίνεται γιατί τα βάφουν. Τι θα έχουν να δώσουν στην οικογένεια τους εκτός από κουρασμένες καρδιές που έχουν αγαπήσει πόσες φορές και η αγάπη έχει ξεφτίσει και έχασε την ορμή της; Επειδή έχουν καλλίγραμμο σώμα ντυμένο σύγχρονα πάει να πει ότι δεν έχουν ηλικία;

Αυτή η αγάπη που περιγράφουμε μπορεί να γίνει ανιδιοτελής αλλά μάλλον μόνο στα χαρτιά. Στον παράδεισο οι άνθρωποι μπορούσαν να ζουν αιώνια με το Θεό αλλά όπως είπαμε στα χαρτιά και γι’ αυτό αμάρτησαν και εξέπεσαν από την αφθαρσία στην φθορά. Για να γίνει η αγάπη ανιδιοτελής και άφθαρτη στις πολύπλοκες και πολυεπίπεδες καταιγίδες της ζωής, πρέπει να μπολιαστεί με την πηγή της ανιδιοτελούς αγάπης των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδος και να ΄΄κεντρωθεί΄΄ με την Χάρη του ζωοποιού σταυρού που είναι σύμβολο αφθαρσίας και νίκης του θανάτου. Ο θάνατος που κρύβεται πίσω από κάθε πτώση και αμαρτία, γιατί τι σημαίνει θάνατος; Η αποκοπή από την ζωοποιώ Χάρη του Θεού μέσω της αμαρτίας που οδηγεί στην προσωρινή διακοπή της. Χωρίς την Χάρη του Θεού δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε μορφή ζωής. Η ΄΄ζωή΄΄ μπορεί να επανέλθει στον άνθρωπο μέσω την ειλικρινούς μετάνοιας (όχι μεταμέλειας) που με το λουτρό της καθαρίζει τα λέπια της αμαρτίας και αναγεννά τον άνθρωπο ανεβάζοντας τον στο σκαλί του προθαλάμου του παραδείσου. Έτσι έτοιμος περιμένει την κρίση για την αποκατάσταση του σύμπαντος κόσμου και την αυγή μιας νέας συνύπαρξης με το Θεό πατέρα και δημιουργό στους αιώνας των αιώνων αμήν. Να είστε καλά καλό φθινόπωρο που μπαίνει σε λίγο, Πρόδρομος μοναχός.